สุดสัปดาห์ที่ผ่านมา คือ 18-19-20 มีโอกาสไปเยือนเมืองเชียงใหม่ (อีกครั้ง) หลังจากครั้งก่อนและครั้งแรก ได้ตอนแข่งกีฬามหาวิทยาลัยโน้น ครั้งนี้มีโอกาสไปเที่ยวชมงานแสดงเทคโนโลยีเครื่องพิมพ์ ที่ กาดสวนแก้ว งวดนี้ออกเดินทางตั้งแต่ศุกร์ เริ่มกินกันที่ ร้านแม่ลาปลาเผา จ.สิงห์บุรี ต้นตำหรับ (เค้าวงเล็บด้วยว่าไม่มีสาขา) ติดถนนพหลโยธิน มีขวดยักษ์ตั้งตระหง่านอยู่หน้าร้าน อาหารที่สั่งมาเนี้ย บอกตรง ๆ ว่า รสชาติดีมาก ๆ จนตอนนี้ยังน้ำลายไหลอยู่ ไม่รู้ใส่กัญชาหรือเปล่า สั่งมาเกลี้ยงทุกจานเลยครับ น้ำยกซดกันหมด (มีต่อ)

 

 

                 (ต่อ)  เดินทางกันต่อ โดยมีโชเฟอร์ผู้มีเกียรติสามท่าน คือ พี่จอน คุณต้อม และ ดาจิม ส่วนผม หลับ ถึงเชียงใหม่ราว ๆ ตีหนึ่งครับ ก่อนนอนก็แวะหาอะไรทานกัน วนรถกันสองสามรอบไม่เจอร้านถูกใจ พี่จอนเลยพาไปกินร้านก๋วยเตี๋ยว ...นครสวรรค์ นี่แหละ ร้านนี่ผมเคยมากินเมื่อครั้งที่มาเยือนเชียงใหม่ครั้งที่แล้วโน้น ชื่อเค้าดีในทางคิดเงิน คือ แกคิดไวมาก (นับจานเอา) ไม่ต้องใช้กระดาษทด หรือเครื่องคิดเลข ผมแนะนำว่า พี่แกควรไปเปิดโรงเรียนสอนเด็ก แบบ จินตคณิต น่าจะรวย คืนนั้นก็เข้าพักกันในโรงแรมแห่งหนึ่ง ซึ่งผมยังไม่นอนหรอก นอนดูเคเบิ้ล หนังไทย สมัย กรุง ศรีวิไล ยังผมดก ไพโรจน์ ใจสิงห์ ยังหล่อเพี้ยว ซักพักก็ผล๋อยหลับไป

 

 

                 เช้ารุ่งขึ้นตื่นกันมานึกว่ายังมืดอยู่ ที่ไหนได้เกือบ 10 โมงแล้ว มัคคุเทศน์ เลยพาไปกินร้านข้าวต้ม คนเยอะพอสมควร (รสชาติดีด้วย) ชื่ออารายหว่า? อ๋อ ชื่อร้านปฐม หน้าราชภัฎเชียงใหม่เจ้า คนเยอะมาก รถจอดเต็ม อาหารหรอยอีหลี กินไปประมาณสองชุดเห็นจะได้ ชุดนึงมีประมาณ หก อย่าง (มีต่อ)